دو دلتنگ

چقدردوست داشتم حرفهایم را بفهمید. چقدر دوست داشتم نگاههایم را درک کنید.

چقدر دلم می خواست یک نفر از من بپرسد: چرا نگاههایت انقدر غمگین است؟

... چرا لبخندهایت این قدر بی رنگ است؟ ..... اما افسوس که هیچکس نبود.!

و همیشه من بودم و تنهایی ام .... من و تنهایی و دفتری پر از خاطره....!!!!

آری ـــــ با شما هستم!

شمایی که بی تفاوت از کنارم گذشتید و حتی یک بار هم نپرسیدید:

چـــــــــــــرا چشـــــــــــمهایت همیــــــــــشه بارانــــــــــــی اســــت؟

يه  شب ساكت و سياه مثل امشب...قلب تنهاي من بد جوري شكست!
بي صدا و ساكت شكست...گرفته و تنها شكست
شكست چون فكر مي كرد يه قلبي رو شكسته...قلب كسي رو كه دوست داشت!
فكر اون قلب امونش نمي داد...واسه همينم تو سكوت خودش آروم خورد شد...
وقتي اون قلب از پيشم رفت تو چشماش يه غمي بود...گفتم نكنه دلش از من گرفته باشه؟!
ولي ديگه دير بود...اون رفته بود,نموند تا ازش بپرسم...حتي نتونستم پيداش كنم تل خيالمو راحت كنه!
همه جارو گشتم...همه جا..حتي لاي گلبرگاي بارون  خورده ي اقاقيا رو هم گشتم!ولي اثري ازش نبود...
پيداش نكردم و قلبم انقدر گرفت تا خورد شد!
حالا هر شب همه جاي خاطراتم دنبال جاي پاش مي گردم...
ببينم شما عشق منو نديدين؟؟؟!